نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سعید رحیمی پور ¹
• غلامرضا محمدی ²

¹ عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان

² عضور رسمی هیئت علمی

چکیده

ادبیات تطبیقی زمینهٔ بررسی آثار هنری مختلف و بازنماییِ شباهت‌ها و تفاوت‌های آن‌ها را فراهم می‌آورد. با انتخاب عنصر شخصیت‌پردازی به‌عنوان موضوعِ محوری و با تکیه بر رویکرد تحلیل محتوا و زمینه، دو رمانِ آلدوس هاکسلی — «دنیای قشنگِ نو» — و رمانِ فلانری اوکانر — «وایز بلاد» — مورد مطالعه قرار گرفتند تا روشِ روایتِ داستانی هر یک در بازنماییِ مسئلهٔ «وجود انسان» تبیین شود. روش‌شناسیِ پژوهش شامل تحلیل ساختاریِ لایه‌های روایی، بررسیِ نمادها و کنش‌های شخصیت‌ها و مطالعهٔ موقعیت‌های فرهنگی ـ تاریخی متن‌ها بود که به استخراجِ الگوهای مشترک و متمایز در شیوهٔ نمایشِ وجود انجامید. نتایج نشان داد که هاکسلی با تکیه بر گونهٔ دیستوپیِ طنزآمیز و بهره‌گیری از منظرهای زیستی و فناورانه، تصویری از انسانِ مدرن ارائه می‌دهد که در آن خودآگاهی و کنترلِ فناوری نقشِ تعیین‌کننده‌ای در تغییرِ ماهیتِ وجودی ایفا می‌کند، در حالی که اوکانر روایتِ خود را بر بنیادِ نظریهٔ ادبیِ «معمای الاهی» و از منظرهای دینی و روحانی قرار می‌دهد و انسان را در برابر پرسش‌های اخلاقی و متافیزیکی می‌نهد. تحلیل تطبیقی نشان می‌دهد هر یک از نویسندگان از ابزارهای روایتگری متفاوتی برای مجسم ساختنِ نسبتِ مفهومیِ «خدا» و جایگاهِ انسان استفاده کرده‌اند و خواننده را نسبت به کوششِ بی‌ملاحظهٔ انسانِ مدرن برای دگرگونیِ فلسفهٔ وجودی‌اش هشدار می‌دهند. این مطالعه بر اهمیتِ خوانشِ میان‌متنی و بازنماییِ فرهنگی و اجتماعی در فهمِ پیچیدگی‌های وجود انسان تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها

• دنیای قشنگ نو
• وایز بلاد
• شخصیت‌پردازی
• ادبیات تطبیقی
• وجود انسان

موضوعات

• زبان و ادبیات انگلیسی

عنوان مقاله [English]

Reflection of human existence concept in Aldus Huxley and Flannery o' Conner Fiction: Comparative Study based on Fordism and Divine Theory

نویسندگان [English]

• .Saeid Rahimipour ¹
• غلامرضا محمدی ²

¹ Farhangian university faculty member

² Faculty member of Farhangian University

چکیده [English]

Comparative literature provides the framework for examining different works of art and representing their similarities and differences. By selecting characterization as the central subject and relying on a content- and context-analysis approach, two novels — Aldous Huxley’s *Brave New World* and Flannery O’Connor’s *Wise Blood* — were studied to elucidate each author’s narrative mode in representing the issue of human existence. The research methodology included structural analysis of narrative layers, examination of symbols and characters’ actions, and study of the texts’ cultural–historical contexts; these procedures led to the extraction of common and distinguishing patterns in the way existence is depicted. The results showed that Huxley, drawing on the satirical dystopian genre and employing biological and technological perspectives, presents an image of the modern human in which self-awareness and the control of technology play a decisive role in transforming the very nature of existence; by contrast, O’Connor bases her narrative on the literary theory of the “divine mystery” and adopts religious and spiritual viewpoints, placing the human being before ethical and metaphysical questions. Comparative analysis indicates that each writer uses different narrative tools to embody the conceptual relationship between “God” and the position of the human, and both warn the reader about the heedless efforts of modern man to alter his existential philosophy. This study emphasizes the importance of intertextual reading and of cultural and social representation in understanding the complexities of human existence.

کلیدواژه‌ها [English]

• Brave New World
• Wise Blood
• Characterization
• Human Existence