پاره ها و نکته ها

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

تعبیر «پاره‎ها و نکته‎ها» را از مجلّة «گزارش میراث» به عاریت گرفته‎ایم. 2. این بخش، ارزش علمی - پژوهشی ندارد. 3. رعایت اصول فنّی و اخلاقی نقد، ضروری است.

کلیدواژه‌ها


  • ·    قرآن کریم
  • ·    نهج الباغه

1. ابن أحمد، خلیل (1409)؛ العین، قم: دارالهجرة.

2. ابن انس، مالک (1406)؛ الموطأ، تصحیح وتعلیق محمد فؤاد عبدالباقی، بیروت: دار أحیاء التّراث العربی.

3. ابن حنبل، احمد (بی‌تا)؛ المسند،  بیروت: دار صادر.

4. ابن القتیبة، أبو محمّد عبداللّه بن مسلم (1418)؛ عیون الأخبار، بیروت: دار الکتب العلمیّة.

5. ابهری، عبدالله (1387)؛ دیوان حافظ با شرح کامل «منزل به منزل با حافظ»، چاپ دوّم، تهران: طلایه.

6. احسایی، ابن ابی جمهور (1405)؛ عوالی اللآلی، قم: سیّدالشّهدا.

7. خیام، عمر بن ابراهیم (1386)؛ رباعیات خیام، از نسخة محمّد علی فروغی و قاسم غنی، چاپ پنجم، تهران: گنجینه.

8. دهخدا، علی‌اکبر (1363)؛ امثال و حکم، جلد 1-4، تهران: امیرکبیر.

9. راستگو، سید محمّد (1380)؛ تجلّی قرآن و حدیث در شعر فارسی، تهران: سمت.

10. زمخشری، محمود (1407)؛ الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل، بیروت: دار الکتاب العربی.

11. سبزیان‌پور، وحید (1391)؛ نگاهی تازه به نظم خونفشان، چاپ اوّل، تهران: یاردانش.

12. سبزیان‌پور، ناصر (1396)؛ مثنوی معنوی از منظری دیگر نگاهی روان‌شناسانه به چند داستان از مثنوی، چاپ دوّم، تهران: یاردانش.

13. شعیری، تاج الدّین (1363)؛ جامع الاخبار، قم: رضی.

14. صفا، ذبیح­الله (1389)؛ تاریخ ادبیّات در ایران در قلمرو زبان پارسی، جلد 1، تهران: فردوس.

15. صنعانی، عبدالرزاق (بی‌تا)؛ المصنّف، بیروت: المجلس العلمی.

16. طباطبایی، محمّد حسین (1417)؛ المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعة مدرّسین.

17. طباطبایی، محیط (1358)؛ فردوسی و شاهنامه، چاپ اوّل، تهران: امیرکبیر.

18. علم الهدی، سیّد مرتضی (1998)؛ امالی المرتضی، القاهرة: دار الفکر العربی.

19. فردوسی، ابوالقاسم (1393)؛ شاهنامه، دفتر 1-8، به تصحیح جلال خالقی مطلق، چاپ پنجم، تهران: مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.

20. فروزانفر، بدیع‌الزّمان (1350)؛ سخن و سخنران، چاپ دوّم، تهران: خوارزمی.

21. مجلسی، محمد باقر، (1404)؛ بحار الأنوار، بیروت: مؤسسة الوفاء.

22. مطهری، مرتضی، (1381)عدل الهی، تهران: صدرا.

23. منتصب مجابی، حسن (1383)؛ تأثیر قرآن و حدیث بر شاهنامه، کرمانشاه: دانشگاه رازی.

ب: مجلاّت

24. آذرخشی، مصطفی و مسعود محمّد اسماعیل (1391)؛ «مأخذیابی و معناشناسی حدیث لا تسبّوا الدّهر فإن الله هو الدّهر»، مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ویژة حدیث، سال دهم، شمارة 37، صص 47-58.

25. زمانی، مهدی (1392)؛ «روایت لا تسبّوا الدّهر و تأویل‏های کلامی، حکمی و عرفانی آن»، فصلنامة اندیشة نوین دینی، دورة 9، شمارة 33، صص 39-52.

26. سبزیان­پور، وحید (1384)؛ «مقایسة حکمت در شاهنامه و متون عربی قرن سوّم تا پنجم»، مجلّة انجمن ایرانی زبان و ادبیات عربی، شمارة 1، صص 127-148.

27. ------------- (1390)؛ «ملاحظاتی دربارة دانش، آموزش و کتاب در شاهنامة فردوسی و ایران باستان»، گزارش میراث، دورة دوّم، سال پنجم، شمارة چهل و نهم، صص 9-16.

28. مهدوی دامغانی، احمد (1372)؛ «مذهب فردوسی»، ایران‌شناسی، شمارة 17، صص 20-53.