نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سید محمد رضی مصطفوی نیا ¹
• الهام بابلی بهمه ²
• زینب محمدی ³

¹ دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران.

² دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

³ دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه قم، قم، ایران.

چکیده

عنصر زمان به‌عنوان مؤلفة بنیادیِ ساختار روایت، نه‌تنها بازنمای رویدادهای واقعی یا خیالی‌‌ای بوده که نویسنده قصد بازآفرینی آنها را دارد، بلکه به‌مثابه یک نظام دلالت‌گر سازنده و معنادهنده جهان ذهنی نویسنده است. این عنصر در یک ساختار رابطه‌ای هویت‌بخش متن بوده که به‌عنوان الگویی، دیگر عناصرِ داستان را مدیریت می‌کند تاجایی‌که گفته‌ شده شناخت گفتمان روایی در پرتو تشخیص دقیق عنصر زمان است. در پژوهش پیش‌رو رمان نیویورک80 اثر یوسف ادریس (1927) و داستان‌های کوتاهِ از ‌نیستان‌ و دیگرستان اثر مهدی شجاعی (1339) با تمرکز بر مؤلفة زمان تحلیل تطبیقی می‌شوند. دلیل انتخاب این دو اثر، پرداختن به موضوعاتی با درون‌مایه اجتماعی در بافت فرهنگی متفاوت (مصر و ایران) است. حال، این جستار کوشیده‌است با اتکا به مکتب ادبیات تطبیقی امریکایی و روش تحلیل محتوای کیفی (مضمونی) با چارچوب تحلیلیِ مقایسه شاخصه‌های زمان ژرار زنت (1930) کارکرد هنری زمان را در بازنمایی مسائل اجتماعی واکاوی کند. نتایج نشان داده‌است که به‌طور کلی روایت در این کتاب‌ها منظم است. شتاب روایت اغلب ثابت و همسان است. بسامد مفرد الگوی مسلط است که بر خطی بودن روند تجربه در جهان مدرن تأکید دارد. هر دو نویسنده از دستور زبان روایی مشترکی برای بازنمایی وضعیت بحرانی بهره برده‌اند. با وجود اشتراک ساختاری، زمان در خدمت اهداف هنری و فکری متمایزی قرار گرفته‌است. در نیویورک 80 زمان فشرده و در از نیستان تا دیگرستان زمان انعطاف‌پذیر و ذهنی است. در کل، در دو اثر، زمان یک مقوله ساختاری نیست، بلکه گفتمانی است که ایدئولوژی نویسنده در آن متجلی می‌شود.

کلیدواژه‌ها

• نیویورک 80
• از نیستان و دیگرستان
• گفتمان روایی
• زمان
• نقد اجتماعی

موضوعات

• ادبیات تطبیقی

عنوان مقاله [English]

A Comparative Analysis of Narrative Temporality in the Novel New York 80 by Yusuf Idris and the Short Stories of Az Nistan va Digarestan by Seyed Mehdi Shojaei

نویسندگان [English]

• Seyyed Mohammad Razi Mostafavinia, ¹
• Elham Baboli Bahmeh ²
• Zeinab Mohammadi ³

¹ Associate Professor, Department of Arabic Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Qom University, Qom, Iran.

² Ph.D in Arabic Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Kashan ‎‎University, Kashan, Iran.

³ MA in Arabic Languge and Literature, Faculty of Literature and ‎‎Humanities, Qom University, Qom, Iran.

چکیده [English]

Time, as a fundamental component of narrative structure, is not merely a representation of the real or imaginary events an author seeks to recreate. Rather, it functions as a signifying system that constructs and imparts meaning to the author's subjective world. As a relational structure, time shapes the text's identity and acts as a pattern governing other narrative elements. It is often said that understanding narrative discourse depends on accurately discerning the element of time. This study conducts a comparative analysis of the novel New York 80 by Yusuf Idris (born 1927) and the short stories in Az Nistan va Digarestan by Mehdi Shojaei (born 1960), focusing on the element of time. These works were chosen for their shared social themes within distinct cultural contexts (Egypt and Iran). Relying on the American school of comparative literature and qualitative content analysis, this essay employs Gérard Genette's (born 1930) analytical framework for comparing temporal features to examine the artistic function of time in representing social issues.Results indicate that the narratives in both works are generally orderly. The narrative pace is predominantly steady and consistent. The dominant pattern is singular frequency, emphasizing the linear progression of experience in the modern world. Both authors utilize a shared narrative grammar to depict a state of crisis. Despite structural similarities, time serves distinct artistic and intellectual purposes. In New York 80, time is condensed and intense, while in Az Nistan va Digarestan, it is flexible and subjective.

کلیدواژه‌ها [English]

• New York 80
• Az Nistan va Digarestan
• narrative discourse
• time
• social criticism